مخالفت خانواده با ازدواجم را چکار کنم؟

ازدواج

پسری ۲۲ ساله هستم که در ترم اول مقطع کارشناسی تحصیل می کنم و از سربازی معاف شده ام. از نظر مالی مشکلی ندارم. شرایط ازدواج را دارم ولی خانواده ام مخالفت می کنند، بهترین کار چیست و چه باید بکنم؟

دوست عزیز! متاسفانه در سوال تان به اصل مشکل که علت مخالفت خانواده است اشاره نکرده اید و صرفاً شرایطی را نوشته اید که در حال حاضر در آن به سر می برید. بهتر است همواره بیانی دقیق، عینی و عملیاتی از مسئله در ذهن داشته باشید تا هم خودتان دقیق تر مسئله تان را ببینید و هم در مقام مشورت، مشاور بتواند پاسخی متناسب با شرایط و مسئله خاص شما ارائه کند، در غیر این صورت ناچار به ذکر موارد کلی هستیم.

نبود فهم مشترک از موضوع، عامل اختلاف والدین و فرزندان
در بسیاری از این گونه موارد، مشکلاتی که بین فرزندان و خانواده ها پیش می آید، حاصل نبود فهم یا ذهنیت مشترک آن ها نسبت به موضوع است. در مسئله شما به نظر می رسد که شما اعتقاد دارید شرایط اولیه و ضروری را که در نگاه جامعه برای صورت گرفتن امر ازدواج الزامی است دارید شرایطی مانند معافیت یا انجام خدمت سربازی، نداشتن مشکل مالی، میل به ازدواج و … ولی به نظر می رسد که از نگاه خانواده هنوز شرایط ازدواج شما فراهم نشده است. در بسیاری از موارد ممکن است خانواده بلوغ فرزند خود را به رسمیت نشناسد و معتقد باشد که فرزندشان هنوز به بلوغ کافی برای مسئولیت پذیری در زندگی مشترک نرسیده است و این جاست که گاهی رسیدن به زبانی مشترک برای فهم مسئله با دشواری مواجه می شود.

اهمیت واکنش فرزندان نسبت به خانواده
حال اگر فرض کنیم که خانواده بلوغ فرزند خود را به رسمیت نمی شناسد، سؤال بعدی این است که واکنش فرزند نسبت به آن چه باید باشد و تا چه اندازه این واکنش ها نگاه والدین را تقویت می کند؟ در این میان گاهی واکنش هایی که فرد برای روشن تر شدن موضع خود در برخورد با خانواده به کار می گیرد، فرضیه والدین را درباره کودک یا نابالغ بودن فرزندشان تقویت می کند. رفتارهایی همچون پرخاشگری، ترک خانه، قهر و… که همگی دال بر شیوه حل مسئله به صورت ناپخته است. البته می دانیم که در مواردی هم خانواده‌ها شبیه این گونه مخالفت ها را با فرزندانشان نشان می دهند که باید گفت در بلوغ آن والدین نیز جای تردید است!

آیا به بلوغ لازم و کافی برای ازدواج رسیده اید؟
در این شرایط نخست باید از خود به شکلی عمیق بپرسیم که آیا ما واقعا به بلوغ لازم و کافی برای ازدواج رسیده ایم؟ و اگر پاسخ ما به این سؤال مثبت است، در برخورد با اعضای خانواده که در فهم مسئله ما مشکل دارند بالغانه موضوع را به سمت حل شدن پیش ببریم. اگر از این موضوع یعنی رسیدن به بلوغ کافی اطمینان داریم و برخورد خود را نیز با خانواده مناسب می دانیم و همچنان با مخالفت خانواده مواجه هستیم، مشورت با فردی مطمئن و بی‌طرف که می‌تواند از اعضای خانواده باشد و یا مراجعه به روان شناس و مشاور خانواده می تواند در نقش دستگاه ترجمه ای عمل کند تا مفاهیمی که فرزند و خانواده نسبت به یکدیگر نتوانسته اند در مفاهمه و ذهنیت مشترک منتقل کنند، به آن ها انتقال دهد.

همه مسئول انتخاب خود هستند
و اما یک نکته کلی: اگر تمام این راه ها به بن بست می رسد، باید به این امر کلی توجه داشت که هر کدام از ما در شرایط متفاوت برای هر انتخابی که انجام می دهیم باید آگاهانه و با پذیرش مسئولیت نسبت به انتخاب خود، بهای آن را بپردازیم. ممکن است ما با هر انتخاب خود بخشی از گزینه انتخابی دیگر را از دست بدهیم، بر این اساس، انتخاب باید آگاهانه، مبتنی بر مشورت و پس از بررسی های همه جانبه و با پذیرفتن مسئولیت آن انجام شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *