ترمینولوژی طرحواره درمانی

طرحواره درمانی

شش سازه اصلی در طرحواره درمان عبارتند از :

۱٫ طرحواره های ناسازگار اولیه

۲٫ نیازهای بنیادین

۳٫ حیطه های طرحواره

۴٫ راهبردهای مقابله ای

۵٫ سبکهای طرحواره

۶٫ کنشهای طرحواره

طرحواره های ناسازگار اولیه :

* بک طرحواره های ناسازگار اولیه از جمله فقدان، شکست و مورد علاقه نبودن را معرفی کرد. این طرحواره ها در سالهای اولیه کودکی پدید می آیند.

* بالبی معتقد است اختلالهایی که در مرحله اولیه زندگی روی می دهند بر پردازش اطلاعات در سالهای اثر می گذارند.

* یانگ نیز فرض کرد برخی از طرحواره ها بویژه طرحواره هایی که در طی دوران اولیه زندگی در نتیجه تجربه های ناخوشایند و نامطلوب کودکی شکل می گیرند ممکن است هسته مرکزی اختلالات شخصیت، مشکلات خصیصه ای خفیف تر و بسیاری از اختلالات دیرپای محور یک را تشکیل دهند. وی این مجموعه از طرحواره ها را طرحواره های ناسازگار اولیه نامگذاری کرد.

* بطور خلاصه طرحواره های ناسازگار اولیه، الگوهای شناختی، هیجانی و واکنشهای جسمی خود ویرانگری هستند که در دوره های اولیه کودکی شکل می گیرند و در طول زندگی وی تکرار می شوند.

نیازهای بنیادین (منشاء طرحواره های ناسازگار اولیه) :

۵ نیاز هیجانی بنیادین در انسان وجود دارد که باید برآورده شوند و ناکامی در برآورده شدن این نیازها در فرد، موجب شکل گیری طرحواره های ناسازگار اولیه می شوند. این ۵ نیاز اولیه عبارتند از :

۱٫ دلبستگی های ایمن به دیگران ( شامل امنیت، ثبات، پرورش و پذیرش )

۲٫ استقلال، کارآمدی و حس هویت

۳٫ بیان آزادانه نیازها و هیجانهای پذیرفتنی

۴٫ خودانگیختگی

۵٫ محدودیت های واقع گرایانه و خود – بازداری (خود – کنترلی)

* در طرحواره درمانی هدف این است که به بیمار کمک کنیم تا با روشهای سازگارانه تری برای ارضای این نیازهای بنیادین خود بکوشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *