بعد ازدواج کی بچه دار شویم؟!

 

بچه

اگر در تصمیم‌گیری درمورد بچه‌دار شدن یا نشدن با مشکل مواجه هستید یا اینکه می‌خواهید بدانید آیا برای این تغییر مهم و دایمی ‌در زندگی خود آمادگی کافی دارید، این مقاله را بخوانید.

امروزه به دلیل افزایش مشکلات اجتماعی و اقتصادی، ادامه تحصیل، بالا رفتن سطح توقع دختران و پسران و بسیاری دلایل دیگر، سن ازدواج بیشتر از قبل شده و جوانان دیرتر از گذشته به فکر تشکیل زندگی مستقل و خانواده می افتند. سن ازدواج، نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از جوامع در سراسر دنیا افزایش یافته است. آمارها نشان می‌دهد، از سال ۱۹۸۰، تعداد زنانی که در ۳۰ سالگی اقدام به بچه‌دار شدن می‌کنند، بیش از گذشته افزایش یافته است، در حالی که تعداد زنانی که پیش از ۳۰ سالگی بچه‌دار می‌شوند، بسیار کم شده است.
در بین سنین ۲۰ تا ۲۴ سالگی بالاترین قابلیت باروری را دارند و با افزایش سن احتمال بچه‌دار شدن آنها کاهش می‌یابد و احتمال ناباروری بیشتر می‌شود .
چه مدت بعد از ازدواج بچه‌دار شویم ؟ این سوالی است که برای بسیاری از زوج‌های جوان مطرح می‌شود و در پاسخ به آن تردید دارند. عده‌ای معتقدند ۱ تا ۲ سال بعد از ازدواج باید بچه‌دار شوند تا زندگی مشترک آنها روال عادی و تکراری پیدا نکند اما برخی دیگر ممکن است چند سال بچه‌دار شدن را به تعویق بیندازند تا آمادگی لازم را به دست بیاورند…
البته زوج‌هایی هم هستند که هیچ‌وقت به فکر بچه‌دار شدن نمی‌افتند و از مسوولیت آن هراس دارند. وضعیت شما هرچه که باشد، حتی اگر می‌دانید که می‌خواهید بچه‌دار شوید، باز هم می‌توانید تصمیم آگاهانه‌تری بگیرید. اگر در تصمیم‌گیری درمورد بچه‌دار شدن یا نشدن با مشکل مواجه هستید یا اینکه می‌خواهید بدانید آیا برای این تغییر مهم و دایمی ‌در زندگی خود آمادگی کافی دارید، دکتر نادر شکیبا روانشناس و مشاور خانواده در این مطلب به پرسش های رایج در این باره پاسخ می دهد.

قبل از بچه‌دار شدن باید برای این سوال پاسخ قانع‌کننده‌ای داشته باشید. بچه‌دار شدن نمی‌تواند یک زندگی زناشویی متزلزل را ترمیم یا تحکیم کند و با حضور یک نوزاد، مشکلات چند برابر هم می‌شود. باید قبل از اینکه صاحب فرزندی شوید ، خود و همسرتان را به‌خوبی بشناسید ، خالصانه به یکدیگر علاقه‌مند باشید و رابطه میان شما صمیمی و کاملا باثبات باشد. به بیان دیگر باید آینده رابطه شما روشن، مطمئن و قابل پیش‌بینی باشد.

وضعیت مالی‌تان چگونه است ؟
برای بچه‌دار شدن باید از توان مالی مناسبی برخوردار باشید. یک کودک با وابستگی‌های مالی فراوانی به این دنیا می‌آید که این وابستگی‌ها با گذشت زمان افزایش می‌یابند. هزینه‌های نگهداری و پرورش کودک زیاد است و از هزینه زایمان، هزینه‌های درمانی، نیازهای تغذیه‌ای و پوشاک و اسباب‌بازی شروع می‌شود و به شهریه مدرسه و دانشگاه، پر کردن اوقات فراغت، ازدواج و… می‌رسد.
لازم است برای این کار پشتوانه مالی (برخورداری از امنیت شغلی و مالی)، یک شغل با درآمد مکفی و پایدار و پس‌انداز خوبی داشته باشید.

آیا وقت کافی دارید ؟
رفع نیازهای مالی یکی از شرط های اولیه بچه‌دار شدن است اما پول نمی‌تواند نیازهای احساسی و عاطفی فرزند شما را برآورده کند. کودک به حضور شما نیاز دارد و هیچ‌چیز را نمی‌توان جایگزین آن کرد. حتی گرانقیمت‌ترین لباس‌ها و اسباب‌بازی‌ها و خوراکی در مقابل وقت گذاشتن شما بی‌ارزش هستند. اگر مشغله کاری زیادی دارید، بهتر است از بچه‌دار شدن صرف‌نظر و آن را به زمان مناسب‌تری موکول کنید.

قبل از بچه‌دار شدن آینده‌نگر باشید
اگر شما و همسرتان از یک فرهنگ یا حتی طبقه اجتماعی متفاوت باشید یا حتی درباره چگونگی تربیت کودک هم‌عقیده نباشید، این تفاوت‌ها می‌تواند طی پرورش کودک زمینه‌ساز مشاجره و کشمکش‌های فراوانی شود. البته لازم نیست در مورد همه چیز هم‌عقیده باشید اما ضروری است درمورد اینکه چگونه در آینده با فرزندتان رفتار کنید به تفاهم برسید. نباید فراموش کنید که فرزندپروری یک علم است. شما باید از مراحل رشد و تکامل کودک، نحوه مراقبت از کودک و روان‌شناسی کودک و نوجوان آگاهی کامل داشته باشید و بدانید چگونه باید با یک کودک خردسال یا یک نوجوان رفتار کنید.

آماده تغییرات ظاهری هستید؟
بارداری و زایمان باعث اضافه وزن مادران می‌شود (به‌ویژه در ناحیه شکم). این اضافه وزن ممکن است همیشگی یا گذرا باشد. به هر حال برای بازگشت به وضعیت اولیه، حداقل ۹ ماه تا یک سال زمان لازم است، بنابراین باید آمادگی پذیرش این تغییرات ظاهری را داشته باشید.

بی‌خوابی‌های شبانه در انتظار شماست!
بی‌خوابی‌های شبانه ، به هم ریختن الگوهای خواب ، نداشتن وقت کافی برای رسیدگی به خودتان ، رابطه جنسی و تفریح و اوقات‌ فراغت کمتر ، از مشکلات پیش روی شماست که همزمان با بچه‌دار شدن باید با آنها کنار بیایید. بچه‌دار شدن در ماه‌های نخست زندگی مشترک می‌تواند استرس و فشار روحی زیادی به شما و همسرتان تحمیل کند بنابراین اگر در سن مناسبی ازدواج کرده‌اید و افزایش سن شانس بچه‌دار شدنتان را کاهش نمی‌دهد، سعی کنید تا ۳ سال پس از ازدواجتان صاحب فرزندی نشوید.

دور خیال‌پردازی را خط بکشید
شما باید احتمال تولد نوزادی با نقص‌های جسمی و روانی را مدنظر داشته باشید (هر چند که اغلب آنها قابل پیشگیری است). ممکن است نوزاد شما، آن‌طور که در رویاهایتان می‌پروراندید، نباشد. مثلا ممکن است زیبایی یا هوش دلخواه شما را نداشته باشد. اگر پسر یا دختر بودن نوزاد هم برایتان مهم است، با مشکلات بیشتری روبه رو می شوید.اجازه دهید او به دنیا بیاید و کم کم با او آشنا شوید .
عوامل زیادی در زندگی زوجین منجر شده است که تمایل به بچه‌دار شدن برای آنها اهمیت کمتری داشته باشد. همان‌طور که گفتیم ادامه تحصیل، بهبود وضعیت اقتصادی و جایگاه اجتماعی و تلاش برای داشتن شغل مناسب از عواملی است که موجب شده زوجین، بچه‌دار شدن را جزء اولویت‌های بعدی خود قرار دهند.
در دسترس بودن وسایل پیشگیری از بارداری و تاثیرات گسترده و طولانی آنها و افزایش آگاهی و اطلاعات زوجین از این وسایل، از عوامل موثر بر دیر بچه‌دار شدن آنهاست.

سن ازدواج را فراموش نکنید
به تاخیر انداختن بارداری، تا زمانی که خانواده به بهترین شرایط از نظر اجتماعی و اقتصادی و … برسد، می‌تواند روی باروری زن و مرد تاثیر بگذارد و باروری را با مشکل مواجه کند.
افزایش سن، قابلیت باروری را در زنان بیش از مردان تحت تاثیر قرار می‌دهد طوری که زنان سریع‌تر از مردان قدرت بچه‌دار شدن را از دست می‌دهند. زنان در بین سنین ۲۰ تا ۲۴ سالگی بالاترین قابلیت باروری را دارند و با افزایش سن احتمال بچه‌دار شدن آنها کاهش می‌یابد و احتمال ناباروری بیشتر می‌شود. قدرت باروری در مردان، دیرتر از زنان از بین می‌رود.
اگر در سن مناسبی ازدواج کرده‌ باشید بدون هیچ مشکلی می‌توانید چند سالی بچه‌دار شدن را به تعویق بیندازید و به شناخت بیشتری برسید اما گاهی افراد در سنین بالا ازدواج می‌کنند و فرصت بیولوژیکی زیادی برای بچه‌دار شدن ندارند و نمی‌توانند سال‌های زیادی را صرف شناخت طرف مقابل کنند، بنابراین باید زودتر از دیگر زوج‌ها به فکر بچه‌دار شدن بیفتند. البته این یک باور کاملا غلط است که اگر در سنین بالا ازدواج می‌کنید، باید بلافاصله بچه‌دار شوید زیرا اول باید از تداوم رابطه‌تان مطمئن شوید و بعد مرحله جدیدی را آغاز کنید اما گذر از این مرحله باید سریع‌تر باشد. برای حل این مشکل می‌توانید از یک مشاور خانواده کمک بگیرید.
به محض اینکه سن زنان افزایش می‌یابد، عوامل زیادی روی باروری تاثیر می‌گذارند و بارداری را با مشکل مواجهه می‌کند. در مجموع، وقتی سن ما افزایش می‌یابد، سلامت عمومی ما نیز کاهش می‌یابد. بیماری‌های موجود ممکن است بدتر شده، یا خدای ناخواسته بیماری جدیدی گریبانگیر ما ‌شود. وقتی پا به سن می‌گذاریم قدرت باروری ما تحت تاثیرعواملی قرار می‌گیرد.
این عوامل شامل:
)۱ اختلا‌ل در تخمک‌گذاری: عملکرد فولیکول‌ها در تخمدان‌ها دچار مشکل می‌شود. با افزایش سن، تعداد تخمک‌های تازه و با قابلیت باروری کم می‌شود و تخمک‌ها بسیار سریع‌تر از قبل رها می‌شوند.
)۲ سیکل قاعدگی : با افزایش سن و نزدیک‌ترشدن به سن یائسگی، نظم چرخه قاعدگی به هم می‌خورد و قاعدگی نامنظم‌تر می‌شود.
)۳ تغییرات رحمی: بافت رحم که آندومتر نامیده می‌شود، ممکن است نازک‌تر شده و توانایی کمتری برای نگهداری تخم لقاح یافته داشته باشد.
)۴ ترشح دستگاه تناسلی: ترشحات واژن کمتر و غلظت آن بیشتر می‌شود و از حالت مایع رقیق در می‌آید به طوری که اسپرم قدرت حرکت و شنا در این مایع را ندارد.
)۵ بیماری‌هایی که روی باروری تاثیر می‌‌گذارند: بعضی بیماری‌ها می‌توانند روی دستگاه تولید مثل اثر بگذارند. با افزایش سن، گاهی بعضی بیماری‌ها بدتر می‌شود و بعضی‌ بیماری‌ها نیز که به‌صورت مناسب درمان نمی‌شوند، باروری را تحت تاثیر قرار می‌دهند. بیماری‌هایی مانند تخمدان پر از کیستیک، کلامیدیا و یا بیماری آندومتریوز یا بیماری‌های مزمن و سایر عوامل خطر می‌توانند روی باروری اثر بگذارند.
خیلی اوقات مادرانی را می ‌بینیم، در حالی که هنوز آثار خستگی جسمی و روحی ناشی از زایمان و مراقبت از فرزند اول در چهره‌شان نمایان است، فرزند دوم را باردار می ‌شوند. وقتی فاصله سنی بچه‌ها از یکدیگر کم می شود، والدین توان لازم را برای پرورش کودکان نخواهند داشت. در واقع روش‌های پیشرفته ی تنظیم خانواده این اجازه را به پدر و مادر می‌ دهد که زمان تولد فرزند دوم را به خوبی برنامه‌ریزی کنند.
با تولد فرزند اول، همه از شنیدن این خبر خوشحال و شاد می‌ شوند. این کودک تا ماه‌ها، والدین را سرگرم می‌ کند، طوری که همه شرایط خانه و خانواده با نیازهای کودک تنظیم می‌ شود، اما پس از مدتی مادر و پدر باید تصمیم بگیرند که چه موقع فرزند دوم را به دنیا بیاورند و چه زمانی بهترین وقت برای بارداری دوم است، طوری که هم والدین شرایط مناسب را داشته باشند و هم آرامش کودک اول حفظ شود و نیازهای او اعم از عاطفی و جسمانی به خوبی برآورده شود.
در واقع باید دید که چه زمانی والدین، به خصوص مادر از همه نظر آماده پذیرایی از یک نوزاد دیگر با همان نیازهای کودک اول است؟
خیلی اوقات فاصله زیاد میان فرزندان هم، مشکل‌ساز است. تحقیقات نشان می ‌دهد که فاصله زیاد یا کم میان زایمان‌ها، موجب بروز خطراتی هم برای مادر و هم برای فرزندان می ‌شود.
فاصله نه کم، نه زیاد
جدیدترین مطالعات نشان داده‌اند که فاصله خیلی کم و یا خیلی زیاد میان بچه‌ها موجب بروز مشکلاتی در دومین کودک می‌ شود.
محققان دانشگاه کلمبیا معتقدند که اگر فاصله میان بچه‌ها کمتر از ۱۸ ماه و یا بیشتر از ۵۹ ماه باشد، امکان بروز مشکلات متعدد برای فرزند دوم افزایش می یابد.
اگر فاصله دو بارداری، کمتر از ۱۸ ماه باشد
محققان بر این باورند که اگر فاصله بین بارداری‌ها کمتر از ۱۸ ماه باشد، ۴۰ درصد خطر تولد نوزاد نارس و ۶۱ درصد خطر نوزاد با وزن کم، افزایش پیدا کرده و سن تولد نوزاد هم در ۲۶ درصد موارد کمتر از یک نوزاد طبیعی می‌شود.
اگر فاصله میان بارداری‌ها کمتر از ۱۸ ماه باشد، به ازای هر یک ماهی که این فاصله کوتاه‌تر می ‌شود، خطر تولد نوزاد نارس تا دو درصد و خطر تولد نوزاد با وزن کم تا ۳/۳ درصد افزایش می یابد.
اگر فاصله بین دو بارداری بیش از ۵ سال باشد
از طرف دیگر، اگر فاصله بارداری‌ها بیش از ۵۹ ماه(یا۵سال) باشد، خطر تولد نوزاد نارس تا ۶/۰ درصد و نوزاد با وزن کم تا ۹/۰ درصد بیشتر می ‌شود. شاید به همین دلایل است که متخصصان زنان و زایمان معتقدند برای فاصله‌گذاری میان بچه‌ها باید عاقلانه تصمیم گرفت. از طرفی اعضای خانواده باید از نظر جسمی، روحی و مالی به وضعیت مناسب‌تری برسند و وقت کافی برای هر بچه بگذارند. اگر این فاصله بسیار زیاد باشد، علاوه بر بروز خطرات جسمی، مادر دچار سالخوردگی و بی‌حوصلگی شده و امکان رشد و پرورش مناسب فرزند جدید را ندارد. ضمن اینکه امکان بروز خطرات ژنتیکی هم در کودک دوم مطرح است.
با تدبیر عمل کنید
تحقیقات و بررسی‌های متعدد فواید فاصله‌گذاری مناسب میان بچه‌ها را کاملا روشن کرده است، چون در این میان نه تنها سلامت جسمی و ذهنی کودک وضع بهتری می یابد، بلکه والدین هم فرصت رسیدگی به بچه‌ها را پیدا کرده و کیفیت زندگی و تکامل کودکان بسیار بهتر و بیشتر می ‌شود.
در بیشتر بررسی‌ها مشخص شده است که وقتی فاصله میان کودکان کمتر از دو سال باشد، احتمال کاهش بهره‌ هوشی در کودک دوم بیشتر از خانواده‌هایی است که فاصله میان بچه‌هایشان بیشتر از دو سال است.
در ضمن وقتی فاصله سنی بچه‌ها از هم بسیار زیاد باشد، امکان برقراری ارتباط و بازی با هم در آنها کم می ‌شود.
البته در بعضی موارد این فاصله‌گذاری‌ها به دلیل بی‌دقتی نیست، بلکه گاهی بارداری ناخواسته اتفاق می‌ افتد و گاهی نیز مادر با روش‌های گوناگونی، نازایی خود را درمان کرده است و می ‌ترسد که با افزایش سن امکان بارداری دوباره در او بسیار کمتر شود، در نتیجه با فاصله کمی بچه دوم را به دنیا می ‌آورد.
سه سوال قبل از اقدام برای بارداری مجدد
۱- برای فرزند دوم آمادگی دارید؟
بهتر است ۱۸ تا ۲۳ ماه پس از زایمان اول صبر کنید. فاصله کمتر از ۱۷ ماه خطر تولد فرزند با وزن کم را افزایش می‌ دهد که شاید یکی از دلایل آن، ضعف بدنی مادر و خستگی جسمانی ناشی از زایمان اول باشد. مادر برای رهایی از استرس زایمان اول نیاز به زمان دارد تا دوباره آمادگی و توان خود را به دست آورد. باید مواد غذایی به مقدار کافی به بدن مادر برسد و آنچه از دست داده جبران شود، چرا که در زایمان و بارداری اول، ویتامین‌ها و املاح مهمی مانند آهن و کلسیم برای پرورش کودک از بدن مادر کم شده است.
همچنین زمانی که اولین فرزند شما زیر یک سال یا بالای چهار سال است، زمان مناسبی است که رابطه کودکان با پدر و مادر و اعتماد به نفس در آنها شکل بگیرد.
۲- آیا زندگی‌تان به خوبی پیش می ‌رود؟
به این فکر کنید که آیا با وجود فرزند خیلی کوچک قادر خواهید بود با بارداری دوباره کارهای روزمره‌تان را به خوبی انجام دهید؟ آیا می‌ توانید به خوبی از فرزند اول مراقبت کنید و نیازهای جسمی و روحی او را برطرف کنید؟ حوصله بازی‌کردن با او را دارید؟ با وجود این فرزند، شب‌ها خواب راحتی دارید؟ با همسر خود چگونه رابطه‌ای دارید؟ آیا همانند گذشته با هم صحبت می‌ کنید؟ تفریح می‌ کنید یا وقت ندارید از یکدیگر احوال‌پرسی کنید؟ اگر قصد دارید دوباره بچه‌دار شوید، توجه داشته باشید که یک نوزاد همه زندگی شما را تحت تاثیر قرار می‌ دهد و برای رفع نیازهای دو فرزند که فاصله سنی مناسبی ندارند، باید زمان و انرژی زیادی صرف کنید.
این نکته را فراموش نکنید که فرزند اول هم باید به سنی رسیده باشد که بتواند حضور یک تازه وارد را به جمع خانواده بپذیرد.
۳- حال جیبتان خوب است؟
همه می‌ دانیم که پول، همه چیز نیست، اما برای رفع نیازهایمان به پول احتیاج داریم. وقتی که کودکی به دنیا می ‌آید، هزینه دیگری به هزینه‌های خانواده اضافه می‌ شود و والدین مجبورند برای رفع نیازهای کودک از قبیل خرید وسایل ضروری، اسباب‌بازی، تغذیه و وسایل بهداشتی هزینه کنند.
بنابراین اگر ناخواسته یا خواسته پیش از پایان دو سالگی کودک اول، نوزاد تازه‌ای متولد شود، فکر کنید که آیا کودک به آنچه برای رشد و تکامل و پرورش خلاقیت لازم دارد خواهد رسید؟ مادر امکانات کافی برای آموزش و خرید لوازم ضروری آموزشی خواهد داشت؟ توجه کنید که با ورود یک نوزاد، والدین مجبورند ساعات بیشتری کار کنند، یا بیشتر پس‌انداز کنند.
توجه کنید که یک نوزاد در امر تربیت و مراقبت، به هزینه نیاز دارد و در صورتی که فرزند دیگری پیش از اتمام دو سالگی فرزند قبلی به دنیا بیاید، والدین مجبورند که ساعات بیشتری کار کنند و این به خستگی آنها می ‌افزاید.

● سن و بارداری
به تاخیر انداختن بارداری، تا زمانی که خانواده به بهترین شرایط از نظر اجتماعی و اقتصادی و … برسد، می‌تواند روی باروری زن و مرد تاثیر بگذارد و باروری را با مشکل مواجه کند.
افزایش سن، قابلیت باروری را در زنان بیش از مردان تحت تاثیر قرار می‌دهد طوری که زنان سریع‌تر از مردان قدرت بچه‌دار شدن را از دست می‌دهند. زنان در بین سنین ۲۰ تا ۲۴ سالگی بالاترین قابلیت باروری را دارند و با افزایش سن احتمال بچه‌دار شدن آنها کاهش می‌یابد و احتمال ناباروری بیشتر می‌شود. قدرت باروری در مردان، دیرتر از زنان از بین می‌رود. مردان قادرند مدت زمان بیشتری نسبت به زنان، قابلیت باروری خود را حفظ کنند.
بسیاری از زوجین، یعنی تقریبا ۹۲ درصد آنها در صورتی که از وسایل پیشگیری از بارداری استفاده نکنند و به طور منظم در روزهای معینی از چرخه قاعدگی زن، روابط جنسی داشته باشند، تا ۲ سال بعد از ازدواج باردار خواهند شد.
روابط جنسی در روزهای معینی از یک چرخه که معمولا در روزهای قبل از تخمک‌گذاری است، شانس باروری را افزایش می‌دهد. تقریبا ۸ درصد زوجین، بعد از ۲ سال اول بارداری بچه دار نمی‌شوند. در صورتی که زنی بالای ۳۵ سال ازدواج کند و یک سال دیگر هم از بارداری جلوگیری کند، -شانس بچه‌دار شدن او کاهش می‌یابد.
بنابراین در صورتی که سن شما بالای ۳۵ سال است، بهتر است بیشتر به بچه‌دار شدن فکر کنید؛ چون بسیار مهم است که ناباروری زودتر تشخیص داده و سریع‌تر درمان بشود. بسیاری از پزشکان قبل از اقدام برای درمان ناباروری به زوجین توصیه می‌کنند، حداقل یک سال از وسایل پیشگیری استفاده نکنند. البته این توصیه برای زوجین زیر ۳۵ سال است اما این پزشکان توصیه می‌کنند در صورتی که بالای ۳۵ سال دارید و در بارداری با مشکلی مواجه‌اید، باید سریع‌تر ‌دنبال درمان باشید.
● چرا قدرت باروری به سرعت کاهش می‌یابد؟
به محض اینکه سن زنان افزایش می‌یابد، عوامل زیادی روی باروری تاثیر می‌گذارند و بارداری را با مشکل مواجهه می‌کند. در مجموع، وقتی سن ما افزایش می‌یابد، سلامت عمومی ما نیز کاهش می‌یابد. بیماری‌های موجود ممکن است بدتر شده، یا خدای ناخواسته بیماری جدیدی گریبانگیر ما ‌شود. وقتی پا به سن می‌گذاریم قدرت باروری ما تحت تاثیرعواملی قرار می‌گیرد.
● این عوامل شامل:
▪ اختلا‌ل در تخمک‌گذاری: عملکرد فولیکول‌ها در تخمدان‌ها دچار مشکل می‌شود. با افزایش سن، تعداد تخمک‌های تازه و با قابلیت باروری کم می‌شود و تخمک‌ها بسیار سریع‌تر از قبل رها می‌شوند.
▪ سیکل قاعدگی : با افزایش سن و نزدیک‌ترشدن به سن یائسگی، نظم چرخه قاعدگی به هم می‌خورد و قاعدگی نامنظم‌تر می‌شود.
▪ تغییرات رحمی: بافت رحم که آندومتر نامیده می‌شود، ممکن است نازک‌تر شده و توانایی کمتری برای نگهداری تخم لقاح یافته داشته باشد.
▪ ترشح دستگاه تناسلی: ترشحات واژن کمتر و غلظت آن بیشتر می‌شود و از حالت مایع رقیق در می‌آید به طوری که اسپرم قدرت حرکت و شنا در این مایع را ندارد.
▪ بیماری‌هایی که روی باروری تاثیر می‌‌گذارند: بعضی بیماری‌ها می‌توانند روی دستگاه تولید مثل اثر بگذارند. با افزایش سن، گاهی بعضی بیماری‌ها بدتر می‌شود و بعضی‌ بیماری‌ها نیز که به‌صورت مناسب درمان نمی‌شوند، باروری را تحت تاثیر قرار می‌دهند. بیماری‌هایی مانند تخمدان پر از کیستیک، کلامیدیا و یا بیماری آندومتریوز یا بیماری‌های مزمن و سایر عوامل خطر می‌توانند روی باروری اثر بگذارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *