ازدواج ؛بایدها،نبایدها و علایم هشدار دهنده

ازدواج

ازدواج برخوردی شگرف میان فرهنگ (قواعد اجتماعی) و طبیعت (کشش جنسی) است و یکی از مهمترین تصمیم ها و به نوعی نقطه عطف در زندگی هر فردی محسوب می شود.
به گزارش خبرگزاری بین المللی زنان  از آنجا که ازدواج موفق، کلید اصلی تحکیم خانواده است، گفتگویی با دکتر علیرضا اکرمی نژاد، روانپزشک و مدرس دانشگاه علوم بهزیستی انجام دادیم که شما را به خواندن آن دعوت می کنیم:
اشتباهات زمان آشنایی
اشتباه ۱ – پرسشهای کافی نمی کنیم؛ دلایلی برای این امر وجود دارد که مهم ترین آنها عبارتند از:
– کم اهمیت جلوه دادن مسایل، توجیه کردن کارهای او، منطقی جلوه دادن کارهایش و انکار مشکلات.
– پرسیدن جنبه های عاشقانه ارتباط را مخدوش می سازد(نمی خواهیم فضای ارتباط تبدیل به فضای مصاحبه شود). سوال کردن تنها راه هوشمندانه شناخت همسر آینده است.
– نمی خواهیم جواب سوالهای خود را بدانیم.(ترس از ختم رابطه).
– می ترسیم متقابلاً از ما نیز همان پرسشها شود( گذشته بد، احتمالاً عزت نفس پایین ؛ عزت نفس پایین =ازدواج ناموفق)
– نمی دانیم درباره چه موضوعاتی باید سؤال کنیم (پرسشهای پیوست)
اشتباه ۲ – نشانه های هشدار دهنده مشکلات بالقوه را نادیده می گیریم.
اشتباه ۳ – عجولانه و زود هنگام سازش می کنیم. چنانکه یا از باورها و ارزشها، علایق و فعالیتهای مورد علاقه خود چشمپوشی می کنیم.
اشتباه ۴ – تسلیم نیاز ج ن  س ی  می شویم. به منظور رابطه صحیح در این باره با حوصله و بدون عجله در طول زمان با فرد مقابل خود آشنا شوید. برای ازدواج عجله نکنید و از هر گونه رابطه جنسی، قبل از ازدواج بپرهیزید.شاید یکی از دلایلی که در قدیم اول خانواده پسر، دختر را دیده و می پسندیدند، این بوده که پسر تحت تأثیر غریزه جنسی تصمیم نگیرد.
اشتباه ۵: تسلیم زرق و برق های مادی و ظاهری می شویم.
اشتباه ۶: تعهد را مقدم بر تفاهم می دانیم. قبل از اینکه بدانیم با او تفاهم داریم، و آیا مناسب ما هست، متعهد ازدواج با او می شویم. کسانی که مایلند متاهل باشند تا مجرد، می خواهند زود سروسامانی بگیرند، از خواستگاری خسته شده اند، از طرف دیگران برای ازدواج تحت فشار هستند، افرادی که فقط جنبه های مثبت دیگران را می بینند و آنهایی که به لحاظ عاطفی به فرد متعهد شده اند، بیشتر دچار این اشتباه می شوند.
اشتباه ۷: تردیدهای خود را نادیده می گیریم.
اشتباه ۸: تفاهم را بر علاقه و محبت مقدم می دانیم. اگر علاقه نباشد، صرف تفاهم نمی تواند بعدها علاقه ایجاد کند. ازدواجی موفق خواهد بود که سه عنصر« علاقه»، « تعهد» و «تفاهم» با هم وجود داشته باشند.
اشتباه ۹: باور به این که او را «تغییر» خواهم داد.
اشتباه ۱۰: باور به این که پس از ازدواج، مشکلات کم خواهد شد. آنچه در خلال آشنایی از فرد می بینیم، به احتمال زیاد بعد از ازدواج هم تداوم خواهد یافت. شناخت خانواده و الگوهای رفتاری آنها کمک کننده است.
دلایل درست و نادرست
دکتر اکرمی نژاد در ادامه دلایل صحیح ازدواج را مصاحبت و همراهی، اما نه بدون قصد معین و با اجبار، عشق و صمیمیت، شریک حمایت کننده، شریک جنسی و والد شدن بر می شمارد. وی همچنین شورش بر ضد والدین( والدین تحقیر کننده،معتاد)، جستجوی استقلال، التیام یک ارتباط شکست خورده بخصوص در دختران، فشار خانواده و اجتماع، ازدواج اجباری ( ازدواج های فامیلی، ناف بریدن)، نیاز جنسی، دلایل اقتصادی، تنهایی و استیصال، احساس گناه واحساس کمبود و تهی بودن را از جمله دلایل ناصحیح انتخاب همسر دانست.وی همچنین در مورد معیارهای ازدواج موفق گفت: قبل از ازدواج هر دو نفر باید مستقل و پخته باشند، هر دو نفر به همان اندازه که دیگری را دوست دارند خودشان را هم دوست داشته باشند، بتوانند همانگونه که از با هم بودن لذت می برند از تنها بودن نیز لذت ببرند، در شغل و حرفه خود ثبات داشته باشند، از خود آگاه باشند و خود رابشناسند، بتوانند نظرها و خواسته های خود را قاطعانه بیان کنند، سعی کنند خود خواه نباشند و خواسته های دیگری را برآورده کنند.
چه کسانی برای ازدواج مناسب نیستند؟
معتادان، افراد خشمگین، مسؤولیت ناپذیر، کنترل گر، کسانی که اختلال جنسی دارند، افراد نابالغ که کودک مانده اند و بلوغ آنها شکل نگرفته است، کسانی که عواطف و احساسات خود را بیان نمی کنند، افرادی که خانواده آزاردهنده دارند و نمی توانند در مقابل آزار آنها از همسر خود حمایت کنند و شکست خورده های عشقی که هنوز از روابط قبلی خود التیام نیافته اند، برای ازدواج مناسب نیستند.
تفاوت سنی زیاد، تفاوت مذهبی با یکدیگر، تفاوتهای اجتماعی با یکدیگر، تفاوتهای قومی، تحصیلی، دختر دادن و دختر گرفتن از یک خانواده و افراد دور از یکدیگر از جمله فاکتورهایی هستند که عامل بروز مشکلات می شوند.
روابطی که مناسب ازدواج نیستند
در کنار مواردی که ذکر شد، بعضی روابط اگر منجر به ازدواج شوند، زمینه ساز مشکلاتی می شوند که از جمله مهم ترین آنها می توان به این موارد اشاره کرد: وقتی یک طرف بیشتر یا کمتر عشق می ورزد، یک رابطه غیر متعادل، رابطه ای که احساس کنید فرد مقابل نیاز به تغییر دارد، رابطه ای که در آن می خواهید دیگری را نجات دهید، زمانی که همسر معلم و الگو است، رابطه ای که به دلیل چند ویژگی خاص مانند چشمان آبی یا یک تفاهم خاص مانند پروژه مشترک ایجاد و تداوم یابد، اگر قصد ازدواج لجاجت و سرکشی با خانواده باشد، رابطه با فردی که در تضاد کامل با معشوق یا نامزد قبلی باشد و رابطه با فردی که با یک نفر دیگر است.
علایم هشدار دهنده در ازدواج
به ترتیب اهمیت:
– زوجین به فاصله کوتاهی از یک فقدان معنی دار، با هم آشنا شوند یا ازدواج کنند.
– آرزوی دور شدن از خانواده یا از دست یکی از اعضا
– پیشینه متفاوت مذهبی، تحصیلی، اجتماعی، قومیت و سن
– زن و شوهر از جمع خواهر و برادری ناسازگار برخاسته اند.
– یا خیلی نزدیک یا خیلی دوراز خانواده ها زندگی می کنند.
– به لحاظ مالی یا عاطفی به خانواده های خود وابسته اند.
– مدت آشنایی یا نامزدی کمتر از ۶ ماه یا بیشتر از ۳ سال
– مراسم ازدواج بدون حضور خانواده یا دوستان فعلی
– زوجین، دوره کودکی یا نوجوانی خود را دوره ای ناشاد و بد محسوب کنند.
– همسران، رابطه ضعیفی با خواهر و برادرها یا والدین داشته باشند.
این روانپزشک در پایان چند توصیه کلیدی به جوانان داشت:
زمانی می توانید فرد مناسبی برای ازدواج پیدا کنید که خودتان فرد مناسبی شده باشید.
فردی را برای همسری خود انتخاب کنید که:
۱ – همانند بهترین دوست صمیمی شما باشد.
۲ – بخواهید از او فرزندی داشته باشید.
۳ – از این که شبیه او شوید، احساس بدی نداشته باشید.
۴ – او را «همانگونه که هست»، بدون هیچ تغییری بپذیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *