Header
Header

مقاله : برخی عوامل خانوادگی مرتبط در افراد اقدام کننده به خودکشی

ویژگی های جمعیت شناختی و برخی عوامل خانوادگی مرتبط در افراد اقدام کننده به خودکشی

 

فریده فرجی

ندا کاکایی

سمیرا پورقربانی

محمد کاظم عاطف وحید

احمد سهرابی

 

چکیده

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی ویژگی های جمعیت شناختی و برخی عوامل خانوادگی مرتبط در افراد اقدام کننده به خودکشی انجام شده است. روش: مطالعه حاضر از نوع توصیفی و نمونه پژوهش شامل موارد خودکشی ارجاع داده شده به بیمارستان امام کرمانشاه بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه خودساخته جمعیت شناختی و عوامل خانوادگی جمع آوری شدند. یافته ها:  یافته ها نشان داد که خودکشی بیشتر در میان زنان، در رده سنی جوان، مجرد، دارای تحصیلات و وضعیت اقتصادی پایین اتفاق می افتد. میانگین تعداد اعضای خانواده شان ۵ نفر بود. سابقه اختلالات روانپزشکی ۱/۴۲، بیماری های جسمی ۲۸/۱۶، خودکشی قبلی ۵/۳۱، سوء مصرف مواد  ۶/۲۱ و مشکلات قانونی ۸/۲۲ بالا بود .میزان خودکشی در فصل تابستان و بهار و در زمان شب و عصر بالا بود. سابقه خودکشی در خانواده های این افراد ۸/۳۱، اختلالات روانپزشکی ۹/۲۱ خشونت در خانواده ۵۷ درصد بود و رابطه اعضای خانواده با هم در ۳/۵۷ موارد بد می باشد. ۳۸ درصد افراد سابقه مشاهده خودکشی اقوام درجه یک را داشته اند. سابقه تصادف منجر به بیهوشی ۹/۴ ، سؤاستفاده جنسی در کودکی ۵/۴ و جسمی ۹/۱۹می باشد. ۶/۱۸ درصد از افراد دانش آموز و دانشجو بودند. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق می تواند در شناسایی و پیشگیری از خودکشی کمک کننده باشد و راهکارهایی را برای کاهش میزان خودکشی در کشور پیشنهاد کند.

کلید واژه ها: خودکشی، ویژگی های جمعیت شناختی، عوامل خانوادگی

 

خودکشی

 

مقدمه

خودکشی[۱] از واژه لاتین قتل نفس[۲] مشتق شده است و عمل مهلکی است که نشان دهنده تمایل شخص برای مردن است که پس از تصادفات و دیگرکشی سومین علت شایع مرگ و میر بین سنین ۲۴-۱۵ سال است (کاپلان، سادوک، ۲۰۰۷). خودکشی در هر کشوری و در میان همه گروه های نژادی و مذهبی اتفاق می افتد. در میان افرادی که اقدام به خودکشی داشته اند، در حدود ۱۵ درصد سرانجام زندگی خودشان را می گیرند و در میان آن هایی که خودشان را می کشند، در حدود یک سوم اقدام به خودکشی های قبلی داشته اند (یوفیت ، لستر، ۲۰۰۵). خودکشی چند عاملی است و پژوهش ها نشان داده اند که زنجیره ای از عوامل اجتماعی، محیطی، زیستی، روانپزشکی و شناختی مرتبط با افزایش خطر افکار و رفتار خودکشی هستند (رینک، دایدی، ۲۰۰۵). بنابراین باید به دامنه وسیع متغیرهای مرتبط با خودکشی توجه کرد تا به عنوان راهنمایی جهت درمان عمل کنند. از مهم ترین عوامل مرتبط با خودکشی ویژگی های جمعیت شناختی و عوامل خانوادگی می باشد که به عنوان استرسورها عمل می کنند.  اکسینگ و همکاران اش در پژوهشی به این نتیجه رسیدند که رویدادهای استرس زا در محیط خانوادگی افراد اقدام کننده به خودکشی زیاد است (۲۰۱۰) که از جمله این رویدادهای استرس زا می توان به مصرف مواد در خانواده، اختلاف بین والدین، طلاق والدین، سؤاستفاده جسمی و جنسی در دوران کودکی، سابقه اقدام به خودکشی در خانواده و آشنایان، خشونت در خانواده، مشکلات روانی در والدین و دیگر افراد خانواده و مراجعه به روانپزشک اشاره کرد (موسوی، سجادی، رفیعی و فیضی، ۱۳۸۷؛ کاظمی، مؤمنی جاوید، ۲۰۱۰).

در مورد ویژگی های جمعیت شناختی افراد اقدام کننده به خودکشی پژوهش های زیادی صورت گرفته است و اشاره شده است که سن نوجوانی، جنس زن، متأهل، خانه داری، بیکاری و تحصیلات پایین در حد دبیرستان از جمله متغیرهایی هستند که به صورت مستقل می توانند پیش بینی کننده اقدام به خودکشی باشند (نجومی و همکاران، ۱۳۸۶؛ چن[۳] و همکاران، ۲۰۱۰؛ چانگ[۴] و همکاران، ۲۰۰۹). به عنوان مثال پژوهش ها نشان داده اند که بیشتر خودکشی ها در فصل بهار و اوایل تابستان (ریوتفورس[۵] و همکاران، ۲۰۰۹) و در میان نوجوانان (فریس،۲۰۰۵ ) اتفاق می افتد و در افرادی که در این دو فصل خودکشی می کنند اختلالات روانی شایع تر است که مردان تاریخچه ای از افسردگی را دارند و زنان تاریخچه ای از اختلالات نوروتیک، استرس و جسمانی شکل (ریوتفورس و همکاران، ۲۰۰۹).

هم در مردان و هم  در زنان اقدام کننده به خودکشی تاریخچه  سؤمصرف الکل و مواد و اختلالات روانی از جمله افسردگی اساسی (MDD)، اختلال دو قطبی، اختلالات اضطرابی و بیماری های جسمی وجود دارد (کلاسن[۶] و همکاران، ۲۰۰۷؛ گیلوم[۷] و همکاران، ۲۰۱۰). زنان دو برابر مردان اقدام به خودکشی می کنند که روش شایع خودکشی در مردان مسمومیت و حلق آویز کردن و در زنان خودسوزی است (قریشی، موسوی نسب، ۱۳۸۷). در ایران استان کرمانشاه در زمره استان هایی است که با سیر فزاینده خودکشی مواجهه بوده است و در سال ۱۳۸۵، ۱۱% کل موارد خودکشی ثبت شده در کل کشور را به خود اختصاص داده است (موقیسی، افسری، ۱۳۸۷؛ به نقل از برخوردار، جهانگیری و برخوردار، ۱۳۸۸).

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی ویژگی های جمعیت شناختی و عوامل خانوادگی در افراد اقدام کننده به خودکشی می باشد بنابراینتلاششدتاویژگی های جمعیت شناختی وپارهایاز عوامل خانوادگی در افراد اقدام کننده به خودکشی و بستری در بیمارستان امام کرمانشاه بررسیگرددتابادسترسیبهپارهایازاطلاعات بتوانیمبرایشناختبعضیعواملمؤثربرپیشگیری یامدیریتخودکشی برنامهریزیداشته باشیم.

 

روش

طرح پژوهش حاضر در مقوله پس رویدادی (علی-مقایسه ای)  قرار می­گیرد و جامعه مورد بررسی تمام افراد اقدام کننده به خودکشی می باشند که در بیمارستان امام کرمانشاه بستری بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۶۳۹ نفر انتخاب شدند و داده های جمعیت شناختی  با استفاده از پرسشنامه خودساخته جمعیت شناختی و عوامل خانوادگی گردآوری شدند و با روش های آمار توصیفی و استفاده از نرم افزار SPSS-20  تحلیل گردیدند.

 

 

 

 

 

 

یافته ها

جدول ۱٫ توزیع فراوانی پاسخگویان بر حسب ویژگی های جمعیت شناختی

عوامل جمعیت شناختی فراوانی درصد
جنس مرد ۱۸۷ ۳/۲۹
زن ۴۵۲ ۷/۷۰
سن ۲۰-۱۱ ۲۲۸ ۶۸/۳۵
۳۰-۲۱ ۳۰۷ ۲/۴۸
۴۰-۳۱ ۶۱ ۵/۹
بالاتر از ۴۰ ۴۳ ۶۲/۶
تأهل مجرد ۳۱۸ ۸/۴۹
متأهل ۲۴۹ ۳/۳۹
مطلقه ۷۲ ۳/۱۱
تحصیلات بیسواد ۵۶ ۸/۸
ابتدایی ۱۲۴ ۴/۱۹
سیکل ۲۴۹ ۲/۳۹
دیپلم ۱۸۴ ۸/۲۸
فوق دیپلم و لیسانس ۲۶ ۱/۴
درآمد بدون درآمد ۵۰۸ ۵/۷۹
کم ۶۴ ۱/۱۰
متوسط ۳۷ ۸/۵
خوب ۳۰ ۷/۴
شغل شاغل ۱۳۱ ۵/۲۰
بیکار ۳۸۴ ۱/۶۰
محصل و دانشجو ۱۳۹ ۶/۱۸
سرباز ۵ ۸/.
فصل خودکشی بهار ۲۹۰ ۱/۲۶
تابستان ۲۹۹ ۲/۲۷
پاییز ۲۳۷ ۳/۲۱
زمستان ۲۸۳ ۴/۲۵
زمان خوکشی صبح ۱۷۴ ۶۸/۱۵
ظهر ۲۳۸ ۴۶/۲۱
عصر ۳۲۱ ۹۶/۲۸
شب ۳۷۶ ۹/۳۳

 

جدول ۲٫ توزیع فراوانی پاسخ گویان بر حسب سابقه آنها

سابقه فراوانی درصد
بیماری روانپزشکی ۲۶۹ ۱/۴۲
بیماری های جسمی ۱۰۴ ۲۸/۱۶
خودکشی قبلی ۲۰۱ ۵/۳۱
سؤمصرف مواد ۱۳۸ ۶/۲۱
مشکلات قانونی ۱۴۶ ۸/۲۲
تصادف ۳۱ ۹/۴
سؤاستفاده جنسی ۲۹ ۵/۴
سؤاستفاده جسمی ۱۲۷ ۹/۱۹

 

جدول ۳٫ میانگین،نما ،انحراف معیار و دامنه تعداد اعضاء خانواده

بیشترین کمترین انحراف معیار نما میانگین
۱۵ ۱ ۳/۲ ۴ ۵۷/۵

 

جدول ۴٫ توزیع فراوانی پاسخ گویان بر حسب عوامل خانوادگی

عوامل خانوادگی فراوانی درصد
خودکشی در خانواده ۲۰۳ ۸/۳۱
اختلالات روانپزشکی در خانواده ۱۴۰ ۹/۲۱
سابقه بیماری جسمی در خانواده ۱۰۴ ۲۸/۱۶
خشونت در خانواده ۳۶۴ ۵۷
رابطه به خانواده با هم ۳۶۶ ۳/۵۷
مشاهده خودکشی اعضای خانواده توسط فرد ۲۴۳ ۳۸

 

 

 

 

نتیجه گیری

پژوهش حاضر به بررسی ویژگی های جمعیت شناختی و برخی عوامل خانوادگی مرتبط و تأثیرگذار بر خودکشی می پردازد. نتایج نشان داد که خودکشی در میان زنان، افراد مجرد، گروه سنی ۳۰- ۲۱ سال، بیکار، بدون درآمد و با تحصیلات سیکل بیشتر است. بیشترین خودکشی ها به ترتیب در تابستان و بهار و در ماه های اسفند، مرداد و اردیبهشت و در شب ها اتفاق افتاده بود. پژوهش های قبلی نیز نشان داده اند که خودکشی بیشتر در گروه سنی جوان با تحصیلات پایین و بیکاری بالا و در فصل بهار اتفاق می افتد (صولتی، ۱۳۷۹؛ برخوردار، جهانگیری و برخوردار، ۱۳۸۸). بر اساس بعضی از پژوهش ها  خودکشی بیستر در زنان متأهل و خانه دار، (ضرغامی، خلیلیان، ۱۳۸۱؛ احمدی و همکاران، ۱۳۸۵؛ لی، پیج، مارتین و تایلور، ۲۰۱۰)، اما براساس بعضی دیگر از پژوهش ها، خودکشی بیشتر در میان مردان و افراد مجرد اتفاق می افتد (اونر و همکاران، ۲۰۰۷؛ قلعه ایها، بهروزی فرد، کاظمی و مؤمنی جاوید، ۲۰۱۰). جهت راهکارهای مداخله و پیشگیری از خودکشی باید تفاوت های دو جنس و میانگین سنی افراد در نظر گرفته شود زیرا جوان بودن، نداشتن کار خارج از منزل و مشکلات زناشویی در اقدام به خودکشی زنان تأثیر گذارتر است در صورتی که مصرف الکل و مشکلات شدید روانشناختی در اقدام به خودکشی مردان تأثیرگذارتر است (آگنوا، ۲۰۰۴) . در نظر گرفتن میانگین سنی افراد نیز به این دلیل مهم می باشد که بالاترین خطر اقدام به خودکشی به روش خودسوزی بین سنین ۳۰ و ۵۹ سال است در صورتی که خطر خودکشی به روش های دیگری غیر از روش خودسوزی برای سن ۷۰ سال و بالاتر است (تامس، بریس نیک و روسل، ۲۰۰۷). بنابراین با توجه به اینکه افراد در جوامع امروزه با استرس­های زیادی مواجه می­شوند٬ می­توان استرس را به عنوان عوامل تأثیرگذار بر خودکشی مطرح کرد. مطالعات مطرح می کنند که رویدادهای استرس زای زندگی (از جمله کار، مشکلات قانونی، حوادث اجتماعی تحقیرآمیز، از دست دادن اخیر معشوقه و تغییر در محل اقامت) مرتبط با افزایش خطر خودکشی هستند (هاگنل، رورسمن، ۱۹۸۰ به نقل از رینک، دایدی، ۲۰۰۵).

سابقه بیماری های روانپزشکی (۱/۴۲)، جسمی (۲۸/۱۶)، سؤمصرف مواد مخدر (۶/۲۱)، مشکلات قانونی (۸/۲۲)، سؤاستفاده جسمی (۹/۱۹) و خودکشی های قبلی (۵/۳۱) در افراد اقدام کننده به خودکشی بالا بود. میانگین تعداد اعضای خانواده شان ۵ نفر که کمترین ۱ نفر و بیشترین ۱۵ نفر بود. سابقه خودکشی در خانواده های افراد اقدام کننده به خودکشی (۸/۳۱)، اختلالات روانپزشکی (۹/۲۱)، بیماری های جسمی (۲۸/۱۶)، خشونت در خانه (۲/۵۷) بود. ۳/۵۷ درصد افراد رابطه بدی با خانواده های شان داشتند و ۲/۳۸ درصد شاهد خودکشی یکی از اعضای خانواده یا اقوام درجه یک شان بودند. بیشترین روش های خودکشی در افراد اقدام کننده به خودکشی به ترتیب خودکشی با استفاده از قرص، خودسوزی و خوردن سم بود و بیشترین اختلالات روانپزشکی به ترتیب افسردگی، اعتیاد و اختلال انطباقی بود و در خانواده های شان نیز بیشترین روش های خودکشی به ترتیب خودکشی با استفاده از قرص، خودسوزی، حلق آویز کردن و خوردن سم بود و بیشترین اختلالات روانپزشکی به ترتیب افسردگی، اسکیزوفرنی و وسواس بود. در پژوهشی نیز که ضرغامی و خلیلیان در مورد افراد اقدام کننده به خودکشی انجام دادند، به این نتیجه رسیدند که بیشتر این افراد بیماری جسمی دارند و از یک یا چند اختلال روانپزشکی هم رنج می برند که شایع ترین آن ها به ترتیب، اختلال انطباقی، وابستگی به نیکوتین، افسردگی اساسی، افسرده خویی[۸] و اختلالات اضطرابی می باشد (۱۳۸۱). مسمومیت با متامفتامین باعث سرخوشی٬ هشیاری و بی­قراری می­شود (تینروفریمو٬ ۲۰۰۸) و به محض ترک شان٬ مصرف کنندگان ممکن است خستگی٬ افسردگی٬ کج خلقی٬ آسیب حافظه٬ پارانوئید٬ روانپریشی٬ رفتارخودکشی٬ خشم، پرخاشگری وخشونت را تجربه کنند (ماکسوول٬ ۲۰۰۵). در مجموع هم در مردان و هم در زنان اقدام کننده به خودکشی تاریخچه  سؤمصرف الکل و مواد و اختلالات روانی از جمله افسردگی اساسی (MDD)، اختلال دو قطبی، اختلالات اضطرابی و بیماری های جسمی وجود دارد (سیمون و همکاران، ۲۰۰۷؛ اسچیلینگ و همکاران، ۲۰۰۹) و سابقه مراجعه به روانشناس و روانپزشک در افراد اقدام کننده به خودسوزی بالا است (صولتی، ۱۳۷۹).

در میان افرادی که اقدام به خودکشی داشته اند در حدود یک سوم اقدام به خودکشی های قبلی داشته اند (یوفیت ، لستر، ۲۰۰۵). زنان دو برابر مردان اقدام به خودکشی می کنند که روش شایع خودکشی در مردان مسمومیت و حلق آویز کردن و در زنان خودسوزی است (قریشی، موسوی نسب، ۱۳۸۷؛ برخوردار، جهانگیری و برخوردار، ۱۳۸۸). ارتباط برجسته ای بین مشکلات روانی از جمله اضطراب، افسردگی و تمایل به خودکشی در زنان وجود دارد و هر چه بیماری های روانی در افراد بیشتر باشد تمایل به خودکشی بالاتر است و همچنین ارتباط منفی ای بین سلامت جسمی و خودکشی وجود دارد و بیماری های جسمی می توانند از عوامل پیش بینی کننده خودکشی باشند (کاظمی، مؤمنی جاوید، ۲۰۱۰). دختران بیشتر از پسران اقدام به خودکشی می کنند و تسریع کننده ترین عامل خودکشی در نوجوانان، استرس مدرسه، تعارض با والدین و آسیب روانی شامل احساس ناامیدی و علائم سایکوتیک است و نوجوانان با سؤمصرف مواد و علائم پانیک از جمله گروه هایی هستند که در خطر بالاتر خودکشی قرار دارند (چایئو، چن و لی، ۲۰۰۶؛ رنود و همکاران، ۲۰۰۸).

یکی از روش های غالب خودکشی در زنان متأهل و خانه دار، خودسوزی می باشد. که از عوامل اجتماعی دخیل بیشتر می توان به کشمکش های خانوادگی و زناشویی اشاره کرد (ضرغامی، خلیلیان، ۱۳۸۱؛ صولتی، ۱۳۷۹؛ برخوردار، جهانگیری و برخوردار، ۱۳۸۸؛ احمدی، ۱۳۸۴؛ احمدی و همکاران، ۱۳۸۵؛ لی، پیج، مارتین و تایلور، ۲۰۱۰).

بنابراین نتیجه گیری می شود که با شناسایی عوامل جمعیت شناختی و خانوادگی می توان راهبردهایی برای پیشگیری و کاهش خودکشی ارائه نمود از جمله با ایجاد برنامه های آموزشی در مدارس و دانشگاه ها و سمینار های بین المللی سطح اطلاعات مردم جهت مقابله صحیح با استرسورها را بالا برد.

سپاسگزاری

از مسئولان فعال در بیمارستان امام خمینی کرمانشاه که اجازه انجام این پژوهش را دادند و همچنین از مؤسسه پژوهش های روانشناختی و آسیب های اجتماعی (پروا) که از این پزوهش حمایت مالی کردند، تشکر و قدردانی می شود.

منابع

احمدی، علی رضا (۱۳۸۴). فراوانی اقدام به خودسوزی در اقدام کنندگان به خودکشی در شهرستان اسلام آباد غرب (۸۱-۱۳۷۶). فصلنامه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، دوره نهم، شماره ۱، ۳۶-۲۶٫

احمدی، علی رضا؛ جانبازی، شهریار؛ لقایی، زهرا، احمدی، عباس؛ داوری نژاد، عمران، حیدری، باقر (۱۳۸۵). مطالعه اپیدمیولوژی موارد خودسوزی موفق پذیرش شده در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (۱۳۸۳). فصلنامه اصول بهداشت روانی، دوره هشتم، شماره ۲۹ و ۳۰، ۳۵-۲۳٫

برخوردار، نسرین؛ جهانگیری، کتایون؛ برخوردار، ناهید (۱۳۸۸). بررسی روند بروز خودکشی و عوامل مؤثر بر آن در مناطق روستایی شهرستان کرمانشاه (طی سال های ۱۳۸۵-۱۳۷۹).مجلهعلمیسازمان.نظامپزشکیجمهوریاسلامیایران،دوره ۲۷ ،شماره ۲،۲۲۵-۲۱۹٫

صولتی، سیدکمال (۱۳۷۹). بررسی باورهای غیرمنطقی در اقدام کنندگان به خودکشی (به روش خودسوزی) و افراد بهنجار. مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، دوره دوم، شماره ۱، ۶۰-۵۲.

ضرغامی، مهران؛ خلیلیان، علیرضا (۱۳۸۱). اختلالات جسمی و روانی در خودسوزی های استان مازندران. دوره پنجم، شماره ۴، ۲۷۲-۲۶۳٫

قریشی، ابوالفضل؛ موسوی نسب، نورالدین (۱۳۸۷). مرورسیستماتیکبررسیهایانجامشدهدرزمینهخودکشی واقدامبهخودکشیدرایران. مجلهروانپزشکیوروانشناسیبالینیایران،سالچهاردهم،شماره ۲، ۱۲۱-۱۱۵٫

قلعه ایها، علی؛ بهروزی فرد، فاطمه (۱۳۸۵). بررسیاپیدمیولوژیکاقدامکنندگانبهخودکشیبستریدربیمارستانسیناهمدان ازسال ۱۳۸۰ تا .۱۳۸۱مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان، دوره سیزدهم، شماره ۴، ۶۳-۵۸.

موسوی، فریبا؛ سجادی، حمیرا؛ رفیعی، حسن؛ فیضی، آوات (۱۳۸۷). برخی عوامل خانوادگی مرتبط با اقدام به خودکشی. فصلنامه علمی پژوهشی رفاه اجتماعی، سال هفتم، شماره ۲۷، ۷۲-۵۳٫

نجومی، مرضیه؛ ملکوتی، سیدکاظم؛ بوالهری، جعفر؛ پشت مشهدی، مرجان؛ اصغرزاده امین، صفیه (۱۳۸۶). عواملپیشبینیکنندهاقدامبهخودکشیدرجمعیتعمومیشهرکرج. مجلهروانپزشکیوروانشناسیبالینیایران،سالسیزدهم،شماره ۳،۲۲۶-۲۱۹٫

Aghanwa, H. (2004). The determinants of attempted suicide in a general hospital setting in Fiji Islands: a gender-specific study. General Hospital Psychiatry, 26,  ۶۳–۶۹٫

Chang, S. S., & et al. (2009). Was the economic crisis 1997–۱۹۹۸ responsible for rising suicide rates in East/Southeast Asia? A time–trend analysis for Japan, Hong Kong, South Korea,Taiwan, Singapore and Thailand. Social Science & Medicine,  ۶۸, ۱۳۲۲–۱۳۳۱٫

Chen, Y. Y., & et al. (2010). Economic fluctuations and suicide: A comparison of Taiwan and Hong Kong. Social Science & Medicine, 71, 2083-2090.

Chiou, P. N., Chen, Y. S., & Lee, Y. C. (2006). Characteristics of Adolescent Suicide Attempters Admitted to an Acute Psychiatric Ward in Taiwan. Chin Med Assoc, 69. 428-435.

Claassen, C. A., & et al. (2007). Clinical differences among depressed patients with and without anhistory of suicide attempts: Findings from the STAR*D trial. Journal of Affective Disorders,  ۹۷, ۷۷–۸۴٫

Guillaume, S., & et al. (2010). Suicide attempt characteristics may orientate toward a bipolar disorder in attempters with recurrent depression. Journal of Affective Disorders, 122,  ۵۳–۵۹٫

Hicks‚ B. M.‚ Krueger‚ R. F.‚ Lacono‚ W. G.‚ McGue‚ M.‚ & patrick‚ C. J. (2004). Family transmission and heritability of externalizing disorders: A twin-family study. Archives ofgeneral psychiatry‚ ۶۱(۹)‚ ۹۲۲-۹۹۲٫

Kaplan, H. I. & Sadock, B. J. (2007). Synopsis of Psychiatry. New York, Williams & Wilkins.

Koller‚ G.‚ Preuβ‚ U. W.‚ Bottlender‚ M.‚ Wenzel‚ K.‚ & Soyka‚ M. (2002). Impulsivity and aggression as predictors of suicide attempts in alcoholics. European Archives ofPsychiatry and Clinical Neurosciences‚ ۲۵۲‚ ۱۵۵-۱۶۰٫

Koller‚ G.‚ Preuβ‚ U. W.‚ Bottlender‚ M.‚ Wenzel‚ K.‚ & Soyka‚ M. (2002). Impulsivity and aggression as predictors of suicide attempts in alcoholics. European Archives ofPsychiatry and Clinical Neurosciences‚ ۲۵۲‚ ۱۵۵-۱۶۰٫

Li, Z., Page, A., Martin, G., & Taylor, R. (2010). Attributable Risk Of Psychiatric And Socio-Economic Factors For Suicide From Individual-Level, Population-Based Studies: A Systematic Review. Social Science & Medicine, 10, 1-30.

Maxwell‚ J. (2005). Emerging research on methamphetamine. Current Opinion in Psychiatry‚ ۱۸‚ ۲۳۵-۲۴۲٫

Oner, S., & et al. (2007). Sexual differences in the completed suicides in Turkey. European Psychiatry, 22, 223-228.

Placidi‚ G. P.‚ Oquendo‚ M. A.‚ Malone‚ K. M.‚ Huang‚ Y. Y.‚ Ellis‚ S. P.‚ Mann‚ J. J. (2001). Aggressivity‚    Suicide attempts‚ and depression: Relationship to cerebrospinal fluid monoamine metabolite levels. Biological Psychiatry‚ ۵۰‚ ۷۸۳-۷۹۱٫

Renaud, J., & et al. (2008). Current psychiatric morbidity, aggression/impulsivity, and personality dimensions in child and adolescent suicide: A case-control study. Journal of Affective Disorders, 105,  ۲۲۱–۲۲۸٫

Reutfors, J., & et al. (2009). Seasonality of suicide in Sweden: Relationship with psychiatric disorder. Journal of Affective Disorders, 119, 59–۶۵٫

Schneider, B., & et al. (2009). Substance use disorders as risk factors for suicide in an Eastern and a Central European city (Tallinn and Frankfurt/Main). Psychiatry Research, 165, 263–۲۷۲٫

Simon, N. M., & et al. (2007). The association of comorbid anxiety disorders with suicide attempts and suicidal ideation in outpatients with bipolar disorder. Journal of Psychiatric Research, 41,  ۲۵۵–۲۶۴٫

Xing, X. Y., & et al. (2010). Family Factors Associated With Suicide Attempts Among Chinese Adolescent Students: A National Cross-Sectional Survey. Journal of Adolescent Health, 46,  ۵۹۲–۵۹۹٫

۱-suicide

۲-self murder

۳- Chen

۴- Chang

۵- Reutfors

۶-Claassen

۷- Guillaume

۸-dysthymia

مطالب مرتبط: