Header
Header

مهم ترین علل عدم ارتقای زنان در بخش مدیریتی

 

ارتقای زنان

 

با عنایت به عدم وجود موانع قانونی مهم‌ترین علل عدم ارتقاء زنان در سطوح مدیریتی با توجه به مطالعات به عمل آمده در ایران عبارتند از :

الف ) عوامل اجتماعی

۱- اجتماعی
–          حاکمیت روابط به جای ضوابط
–          نابرابری در تخصیص امکانات
–          ضعف حمایت تشکیلاتی از زنان
–          عدم تمهید امکانات ویژه برای مدیران زن متناسب به نقش حساس آنها درخانواده
–          عدم پذیرش مدیریت زنان در بدنه دستگاه
–          تعدد نقشها و وظایف زنان و گاه تداخل وظایف

۲- فرهنگی – مذهبی
–          حاکمیت فرهنگ مردسالاری
–          نگرش فرهنگی نادرست در خصوص حضور فعال زنان
–          عدم تشویق و ترغیب خانواده به پذیرش پست‌های مدیریتی توسط زنان
–          بارزهای قالبی در خصوص کاستی‌های زنان
–          انحصار طلبی مردان
–          عدم پذیرش زنان به عنوان افراد دارای اعتماد به نفس و توانمند
–          سلیقه‌ای برخورد کردن مدیران
–          تقلیل‌گرایی در برخورد با توانایی‌های زنان
–           تعابیر جزم اندیشانه از دین

۳- تاریخی – ساختاری
–          تسلط ساختار سنتی مدیریت مرد سالارانه علی‌رغم تحولات مدیریتی
–          سوابق عدم اثبات کفایت زنان به دلیل غلبه جنبه‌های فیزیکی در انجام امور
–          فقدان مدل‌های مدیریتی مناسب برای الگوبرداری زنان (۱)‌
–          ترجیح در واگذاری امور به مردان
–          انعطاف ناپذیری سیستم اداری در برخورد با مسایل خاص مدیران زن
–          عدم امکان کار شناور در ساعات کار مدیران زن ( باتوجه به مسؤولیت‌ خانوادگی آنان )

ب ) عوامل فردی

۱- شخصیتی
–          پایین بودن اعتماد به نفس
–          پایین بودن ریسک‌پذیری
–          برخورد احساسی در مقابل حوادث احتمالی
–          پذیرش شرایط موجود به عنوان وضعیت غایی
–          توجه و نکته‌سنجی
–          عدم توانایی در انجام کارهای فیزیکی سخت
–          توجه به افکار و تأییدات زیردستان
–          تمرکزگرایی و عدم علاقه به تفویض اختیار

۲- روابط بین فردی
–          محدودیت در ارتباط با همکاران مرد
–          فقدان شبکه‌های ارتباطی غیرسازمانی گسترده
–          فقدان حمایت‌های غیررسمی برای دستیابی به فرصت‌های مدیریتی
–          عدم همکاری بین زنان و تسلط روحیه فردگرایی
–          تردید در ارجاع کار به زیردستان

۳-تخصص و تبحر
–          پایین بودن سطح آگاهی‌های تخصصی زنان به دلیل پایین بودن سطح هزینه‌کرد سازمان برای آموزش آنان
–          محدودیت بهره‌مندی از فرصت‌های مطالعاتی به دلیل تعدد نقش‌ها ورویکرد سنتی جامعه به این نقش‌ها
–          محدودیت امکان حضور در سمینارها‌ ، کارگروه‌ها و برنامه آموزشی مختلف‌( به نسبت مسؤولیت‌های خانوادگی )
–          کمبود تجربه وسیع و کافی

مطالب مرتبط: